توضیحات
زمن نگارم عزیزم خبر ندارد … به حال زارم عزیزم خبر ندارد (نت ز من نگارم درویش خان)
خبر ندارم من از دل خود دل من از من حبیبم خبر ندارد
کجا رود دل حبیب من آی که دلبرش نیست کجا پرد مرغ حبیبم که پر ندارد
امان از این عشق عزیز من آی فغان از این عشق که غیر خونِ جگر ندارد
همه سیاهی ، همه تباهی … مگر شب ما سحر ندارد
بهار مضطر … منالُ دیگــــــر که آه و زاری اثر ندارد …
(نت ز من نگارم درویش خان)
«ز من نگارم» نام تصنیفی است با شعر محمدتقی بهار (۱۲۶۵–۱۳۳۰ ه.خ) و آهنگی از درویشخان (۱۲۵۱–۱۳۰۵ ه.خ). این تصنیف با مضمونی عاشقانه آغاز میشود اما در ادامه محتوای سیاسی و اجتماعی پیدا میکند. این تصنیف اولین بار توسط حسین طاهرزاده در گراند هتل اجرا شد و بعداً قمر الملوک وزیری نیز آن را اجرا کرد.
موسیقی تصنیف در دستگاه ماهور است و با کمک گوشهٔ دلکش از دستگاه شور نیز گذر میکند. از این تصنیف اجراهای متعددی نیز وجود دارد که اجرای محمدرضا شجریان در آلبوم آهنگ وفا و اجرای نصرالله ناصحپور در آلبوم به یاد درویش خان از آنجملهاند
شروع شعر تصنیف («ز من نگارم …») بر درجهٔ پنجم ماهور قرار دارد که به گوشههای «خسروانی» و «ماهور صغیر» از دستگاه ماهور شباهت دارد و در مصراع «کجا رود دل …» ملودی به گوشهٔ خسروانی نزدیکتر میشود
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.