توضیحات
بر گیسویت ای جان، کمتر زن شانه … چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه(2) (نت بر گیسویت ای جان)
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه … تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
دل در… مویت
دارد … خانه
مجروح… گردد چو زنی هردم شانه
(نت بر گیسویت ای جان)
در حلقه مویت بس دل اسیر است … بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه(2)
دل در مویت……..
شاعر این ترانهٔ فارسی، ناصر رستگارنژاد است و این قطعه ابتدا توسط پوران اجرا و در آلبوم: اشکم دونه دونه، منتشر شد (در این نسخه، عباس شاپوری آهنگساز و تنظیمکننده و انوشیروان روحانی نوازندهٔ پیانو بودند) اما بعداً به صورت دوصدایی با ویگن نیز اجرا و منتشر شد. شانه بعداً توسط خوانندگان بسیاری بازخوانی شد.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.