توضیحات
بهار دلکش رسید و دل بجا نباشد. از آنکه دلبر دمی به فکر ما نباشد. (نت بهار دلکش)
در این بهار ای صنم بیا و آشتی کن. که جنگ و کین با من حزین روا نباشد.
صبحدم بلبل بر درخت گل به خنده می گفت. نازنینان را مه جبینان را (خدا) وفا نباشد.
اگر که با این دل حزین تو عهدو بستی (حبیب من آخ) با رقیب من چرا نشستی؟
چرا دلم را عزیز من از کینه خستی؟
بیا در بر م از وفا یک شب ، ای مه نخشب
بت بهاری
تازه کن عهدی، تازه کن عهدی (جانم) که بر شکستی، که بر شکستی.
نت بهار دلکش
«بهار دلکش» یکی از تصنیفهای درویشخان است. که در آواز ابوعطا، گوشهٔ حجاز اجرا شده است.
تاکنون خوانندگان چندی چون عبدالله دوامی، محمدرضا شجریان، علیرضا قربانی، رشید بهبودوف، عارف، شکیلا،
وحید تاج، سالار عقیلی، دریا دادور، محمد معتمدی، سید خلیل عالینژاد و سید ماهان میرزاده این تصنیف را اجرا کردهاند.
در بعضی منابع به اشتباه ابداع تصنیف بهار دلکش به عارف قزوینی منسوب شده است. از جمله مجلهٔ موسیقی شماره ۲۰ و آلبوم عشق داند از آثار لطفی و شجریان.
جالب این که لطفی و شجریان در اجرایی که در سال ۱۳۵۴ در تلویزیون ملی ایران داشتند این تصنیف را به نام درویش خوانده و نواخته بودند.
روحالله خالقی در کتاب سرگذشت موسیقی ایران از این تصنیف به عنوان یکی از آثار درویشخان یاد کرده است.
ارشد تهماسبی در کتاب تصانیف عارف، ذکری از این آهنگ به میان نیاورده در حالی که در کتاب مجموعهٔ آثار درویشخان، نُت و شعر آن را آورده است.
فرامرز پایور هم در کتاب ردیف آوازی و تصنیفهای قدیمی دوامی مینویسد:
آهنگ از درویشخان و شعر از ملکالشعرا بهار است. در دیوان عارف بندهای دیگر این تصنیف آمده است.
مجله موسیقی شماره ۱۷، آلبوم ترانههای ایرانی، کتاب آهنگهای اصیل ایرانی نیز تصنیف را از درویشخان میدانند.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.